vrijdag 14 juni / zaterdag 15 juni – Vrijdag is een saai dagje. De hele dag regen regen en nog eens regen. Tevens staat er veel wind. We blijven dan ook lekker liggen in Tammisaari, samen met de Pintail en de Goelyo. We doen wat boodschappen, de was en aan het eind van de dag nog een borrel bij ons aan boord.
Als we zaterdag opstaan is het droog en schijnt het zonnetje zelfs een beetje. 
We tanken nog even diesel zodat de tank weer vol zit en vertrekken rond 11:30. De wind is nog steeds redelijk hard, maar we hebben hem op de route lekker van achteren. Lekker rustig met het Genua op, gaan we naar Barösund. Onderweg komt een bootje ons voorbij, die aan het verhuizen is. Veel Finnen hebben een vakantiehuisje op één van de eilanden en komen daar meestal met de motorboot. Om16:30 zijn we op de 
plaats van bestemming. Een klein rustig haventje (één steiger), waar je de eerste nacht gratis kunt liggen. Er is een winkel en sanitaire voorzieningen, alleen geen elektriciteit en water. Inmiddels is de zon volop gaan schijnen en we liggen in een mooie omgeving.
Een paar uur later, de Pintail ligt dan al naast ons, zien we de kustwacht vlakbij liggen. Ze varen naar een vrij groot zeiljacht, die net op zeil aangekomen was en aan een ankerboei was gaan liggen. Na een half uurtje slepen ze deze van de ankerboei richting haven. Halverwege gooien ze hem los. Met het Genua op, gaat hij op kruisen, maar dat lijkt zinloos in de nauwe geul. Dan begrijpen we, dat hij waarschijnlijk motorpech heeft en aan de steiger wil. Maar vanwege de engte en stroom tegen lukt het niet goed om voldoende hoogte te pakken. Op een gegeven moment lukt het bijna, maar door het verlijeren toch weer niet. Na nog een aantal pogingen, pakt hij uiteindelijk het grootzeil erbij. Dan na een paar slagen, komt hij weer in de buurt. Dicht genoeg om een lijn uit te gooien. Sebas kan hem nog net pakken. En samen met Frits, leggen ze de boot vast. Einde voorstelling.
Het blijkt dat zijn motor het niet doet (waarschijnlijk ook een dieselbacterie) en het stukje zeilen ging erg moeizaam, omdat zijn bemanning uit twee Russen bestond, die geen Engels spraken en een Est, die als tolk optrad. En geen van allen kon zeilen, behalve de Fin van wie de boot is. Toch knap dat het hem gelukt was om in die omstandigheden het schip veilig aan te meren. En wij hebben een mooie voorstelling gehad van ca. 1 uur (om dus 200 m af te leggen).
