verwaaid

1 en 2 mei:
We liggen momenteel verwaaid in de haven van Roccela Ionica en wachten op beter weer om de oversteek naar Sicilië te maken.  Vandaag hebben onze Amerikaanse overburen een poging gewaagd, maar al snel kwamen ze weer terug. De golven kwamen van opzij, waardoor  ze de haven niet uit konden komen. De uitgang is namelijk erg ondiep en je moet erg dicht langs de rotsen voor voldoende diepgang. Volgens de huidige berichten zouden we misschien donderdag weg kunnen.

Ondertussen luieren we lekker in de zon,  pakken we de vouwfietsjes naar het dorp voor boodschappen e.d., praten wat met andere zeilers en voordat je het in de gaten hebt is de dag al weer voorbij.

Gisteravond was het even iets minder, omdat Hilda met de fiets over de kop gevlogen was op het beton van de kade. Gelukkig fietste ze niet hard en viel het mee. Een paar schaafwondjes aan knie en elleboog en een wondje aan het topje van de duim. Die doet nog het meeste pijn en is het lasigste. Na een nachtje slapen lijkt het ergste leed geleden en we hebben alweer een stuk kunnen fietsen.

Ook minder was dat de windmeter het vanochtend niet meer deed. Vreemd! De meter krijgt geen signaal meer van de sensor in de top van de mast wat er meestal op duidt, dat er ergens een breuk in een kabel zit. Waarschijnlijk moet Sebas de top van de mast in om een nieuwe kabel te trekken. Maar dan moeten we nog wel eerst een kabel zien te krijgen. Een Gamma of Praxis kom je hier zo niet tegen. Mede omdat het eigenlijk te hard waait om de mast in te klimmen, kijkt Sebas ‘s middags voor de 3de keer of er iets van een breuk of los contact bij de dekdoorvoer onderaan de mast te vinden is. En ja. Precies waar de kabel uit de mast naar buiten komt, zit een beschadiging van de buitenkabel. Dan zou de binnenkabel(s) ook wel eens beschadigd kunnen zijn. Na het inkorten van de kabel  (gelukkig kon dat nog precies)…doet hij het weer 🙂