woensdag 27 mei:
Om 4:30 gaat de wekker. We staan snel op (Hilda iets minder snel ;-), douchen en maken de boot klaar voor vertrek. Om 5:14 gaan de trossen los. We zien nog een andere boot net voor ons vertrekken. Vanaf hier zijn er 2 mogelijke havens om aan te varen. Crotone en Ciro Marina. Ciro Marina is iet minder gebruikelijk, maar wij kiezen toch voor deze haven. De oversteek naar Ciro Marina is ca. 10 nm korter en volgens ons weerbericht beter te bezeilen. De andere boot zien we richting Crotone aansturen.
We hebben ‘s ochtends direct al een lekker windje schuin van voren met een redelijk gladde zee. Perfect voor de oversteek. Rond een uur of 11:00 valt de wind weg en moeten we alleen op de motor verder. De zee wordt langzamerhand spiegelglad. Als tijdverdrijf turen we regelmatig door de verrekijker om te kijken of we nog iets spannends op de route tegenkomen zoals vissersboten of visnetten. Een paar uur lang is er niets te zien. Met weinig wind wordt de zee een beetje heiig waardoor er nog minder te zien is. Tot we helemaal in de verte op een gegeven moment iets boven water zien springen. Het is te ver om te kunnen zien wat het nou eigenlijk precies is. Dolfijnen of zwaardvissen? wie zal het zeggen. Een tijdje later zie ik
weer iets in het water springen. Redelijk dichtbij. Het zijn inderdaad springende dolfijnen. Het lijkt wel of ze aan het spelen zijn. Ze springen helemaal boven water. Het lukt niet om een echt goed foto te maken, maar het was een leuk gezicht. Grappig…het is elke keer weer spannend en leuk om dolfijnen te zien.
Eenmaal in Ciro Marina begrijpen we waarom niet veel boten deze haven kiezen om naar toe te varen. Er is bijna geen plek voor gasten. Er ligt al wel een Franse boot en een Belgische. De Belgische boot is aan de kleine kant om langszij te liggen en we gaan dan ook langs de Fransen liggen. Ze zijn aan boord en helpen ons vriendelijk. Het stadje zelf is het lelijkste tot nu toe. De mensen zijn wel aardig en we liggen verder prima.
Hoi Hilda en Sebastiaan.
Dat was een hele hap om te lezen, wat een avontuur om nooit meer te vergeten.
Iedere keer iets anders en nooit precies van te voren weten wat je wachten staat, lijkt mij best wel spannend. Als jullie straks nog maar kunnen wennen aan het jachtige leven in Nederland. Heb vandaag nog met jullie mam gesproken daar was ook alles goed, hebben het nog een beetje moeilijk met ”kleintje” dat het net bij hun moest gebeuren, maar ook dat zijn dingen die bij het leven horen en het leven gaat door net als jullie reis.
Hier in Weert loopt alles prima, het is Pinksteren en vrij zonnig weer, kijken wat wij vanmiddag gaan doen, nog niet echte plannen gemaakt
Ik denk dat jullie planning beter is als de onze anders loopt alles in soep en dat is natuurlijk niet de bedoeling ik vind het nog steeds knap, in een woord geweldig.
Tot volgende keer groetjes ome Sjaak en tante Tilly