vrijdag 15 mei:
De voorspelligen voor vandaag zijn slecht. Een Brits stel, dat nu voor de derde keer in dezelfde haven ligt als wij, waarschuwt ons dat het erg hard waait op zee. Na het telefoontje uit Asten hebben we ook geen zin om veel te doen. Kleinje (onze kat) hebben ze moeten laten inslapen, hij was te ziek geworden.
We halen de fietstjes te voorschijn om de andere kant van de baai te bekijken en op zoek naar internet te gaan. Na een tijdje hebben we een open wifi spot gevonden. Checken de mail e.d. We zijn amper 5 min. online of er stopt een auto bij het huis waar we staan. De man loopt naar ons toe en vraagt wat we aan het doen zijn…”steeling internet”. Ik antwoord “is it your wifi”. Hij antwoord “yes”. Op mijn vraag waarom hij zijn wifi dan niet beveiligd heeft, heeft hij geen antwoord en geeft ons nog 5 min. Voor ons precies voldoende om nog de laatste online rekening te betalen.
Later op de dag laten we ook onze tweede gasfles weer vullen. Deze was na 4 weken gebruik leeg. En aangezien dat hier in Kroatie maar op een paar plaatsen kan (althans de blauwe campinggaz flessen) is het wel fijn om een volle reserve fles achter de hand te hebben.
