donderdag 7 mei:
We zijn weer vertrokken uit Skradin en terug op zoutwater. Primosten is de eindbestemming voor vandaag. Primosten is ook weer een oud vissersdorpje waarvan de oude stadskern oorspronkelijk een klein eiland was, maar
inmiddels met het vaste land verbonden is. Het plaatsje zelf is erg mooi. Ze hebben alleen niets begrepen van gastvrijheid en behulpzaamheid. Althans… in de haven. De havenmeester spreekt geen enkele vreemde taal…terwijl het hier barst van de buitenlanders (met name Duitsers die veel te grote boten huren zonder fatsoenlijk te kunnen varen). Als je niet helemaal uitkomt op de plek dat hij dat precies wil, gooit hij gewoon je lijn terug en moet je opnieuw beginnen.
Bij ons ging het allemaal goed. Alleen toen we vrijdagochtend weer wilden vertrekken, was er niemand te bekennen om te betalen. Nu heb ik er niet zo’n moeite om dan maar zonder betalen te vertrekken, alleen moet je hier bij aankomt, je scheepsdocumenten en bemanningslijst inleveren. Die krijg je vervolgens bij vertrek terug als je betaald hebt. En zonder documenten varen is hier toch niet zo handig. Dus dan maar wachten. Na drie kwartier kwam er eindelijk iemand. En als je er dan iets van zegt, dan worden ze nog brutaal ook en dat ik niet moet zeuren en dat dat hier normaal is. Nou…inmiddels hebben we best wel redelijk wat haven gehad hier in Kroatie, maar nergens waren zo onvriendelijk en onbehulpzaam als hier. Primosten zou ik dus zeker niet aanraden. Althans de haven niet.
